Van de hoge vulkaan tot diep in de zee

Yogyakarta

Nadat we om 5 uur 's ochtends na een vermoeiende treinreis aankwamen in Yogjakarta zijn we gelijk naar ons hotel gegaan om 's flink bij te slapen. 's Middags zijn we naar het centrum van Yogja gewandeld, onderweg kwamen we langs een vogeltjes markt. Op de vogeltjesmarkt hadden ze niet alleen vogels in alle kleuren, soorten en maten, maar ook allerlei andere dieren. Er waren zelfs vliegende honden en apen te koop. Het was leuk om de verschillende dieren te zien, maar ook erg zielig. Na de vogeltjesmarkt zijn we de Malioborostraat gelopen, dat is de hoofdstraat met allerlei kraampjes en winkeltjes.

's Avonds zijn Jochem en Mark laat nog naar een Macdonalds gelopen. Toevallig werd er de wedstrijd Arsenal - Chelsea live uitgezonden tijdens ons bezoek. De hele McDonald's zat bijna vol met voetbalfans en het dak ging eraf, het leek wel of we naar een EK of WK wedstrijd zaten te kijken! Het grappige was nog wel dat dezelfde mensen die hard juichten en schreeuwden bij een aanval van Arsenal dat ook deden als Chelsea gevaarlijk werd.

Jochem en Mark zijn ook nog bij een kermisje geweest, waar we allerlei opmerkelijke dingen hebben gezien. Zo werden bijvoorbeeld heremietkreeftjes verkocht aan kleine kinderen en stond er een kinderattractie die zelf aangefietst moest worden.

 

 

Borobudur

De tweede dag in Yogjakarta zijn we naar de Borobudur gegaan. De Borobudur is een grote oude tempel die pas in de 18e eeuw ontdekt is en toen nog helemaal overwoekerd was door as en begroeiing. De tempel is opgebouwd als een grote stoepa en ligt dicht bij de Merapi vulkaan. De Borobudur is een van de bezienswaardigheden van Midden-Java. 

 

Bromo

Van Yogyakarta zijn we naar het dorpje Cewat (nogwat) gereisd. Het laatste deel van de weg naar Cewat leed ons langs smalle bergweggetjes waar op veel plekken enorme bergen zand, takken en zelfs hele bomen langs en op de weg lagen. Doordat het regentijd is in Indonesie komen hele stukken berg naar beneden, al het regenwater vormt hier al snel een rivier!  's Avonds laat kwamen we aan in het dorpje dat aan de voet van de Bromo vulkaan ligt.

Het was er echt een stuk koeler als in de rest van Java en de dikke kleding kon weer eens te voorschijn worden gehaald. De eerste dag in Cewat wilden we alvast een beetje door de omgeving wandelen, veel anders valt er ook niet te doen. Helaas waren we nog maar een kwartiertje onderweg toen het al begon te regenen en is het de rest van de dag ook niet meer opgehouden. We waren al een beetje bang dat het niet meer zou ophouden, want dan zou onze tocht naar de vulkaan niet meer doorgaan. Toen onze gids ons de volgende ochtend om 3.30 uur wekte, was het gelukkig droog en konden we opweg naar het viewpoint, waar we de zon achter de Bromo zouden kunnen zien opkomen. Met een jeep reden we de grote kratervlakte door, die erg hobbelig en drassig is. Op een gegeven moment dachten we dat onze chauffeur vast zat in een grote kuil met drek, want de auto wilde niet verder. De chauffeur bleef het gas maar inhouden en de knalpijp maakte geluiden die hij niet hoorde te maken.... Gelukkig kwam de auto los en reden we verder richting de berg waar het viewpoint was. Onderaan de berg liet de Jeep het weer afweten, het lukte de chauffeur niet om de jeep de berg op te krijgen. Hij gaf gas en we gingen iets de berg op, maar op een bepaald punt ging de auto weer achteruit, omdat hij het kon halen. Er was blijkbaar iets mis met de versnelling of de knalpijp, maar de chauffeur gaf zich niet snel gewonnen. Hup, weer het gaspedaal zo ver mogelijk intrappen, totdat zelfs de vlammen uit de knalpijp kwamen. Na een tijdje had hij eindelijk door dat het niet zou lukken en wilde hij met ons terugrijden om een nieuwe jeep te halen. Halverwege kwam er een andere jeep aanrijden die stopte om te vragen wat er mis was. Blijkbaar vond die chauffeur dat onze chauffeur het nog wel een keer kon proberen, want we gingen weer terug naar het bultje onder aan de berg. Ook deze keer lukte het niet en de chauffeurs besloten dat het tijd was om de hulptroepen te bellen met een nieuwe Jeep. Helaas lukte het ze maar niet om iemand te bereiken en de twee toeristen in de andere Jeep werden ongeduldig, want als het nog lang duurde zouden zij de zonsopgang ook nog missen. Toen Ine vroeg of we niet bij hun in de Jeep konden (er gaan normaal 6 personen in een jeep), kreeg ze als antwoord van de vette toerist dat er maar plek was voor twee extra personen (hij had immers twee plaatsen nodig voor zijn dikke kont). Ine antwoorde daarop dat we met z'n vieren waren, waarop de dikke toerist arrogant zei: 'That's Your Problem'. En bedankt!

Gelukkig duurde het niet lang voor er een nieuwe Jeep kwam waar we als nog mee naar het viewpoint konden. Echt te laat waren we ook nog niet eens, we mochten nog genieten van de zonsopgang en het mooie uitzicht op de rokende Bromo. Bij het viewpoint had Ine een nieuwe man mee naar Nederland kunnen nemen, maar dat heeft ze toch maar niet gedaan. Op elke mogelijk plek moest ze met deze man op de foto!

 

Na het viewpoint werden we naar de Bromo gebracht, met paardjes kon je naar boven worden gebracht. Stoer als wij zijn, hebben we dat aanbod afgeslagen en zijn we gaan lopen richting de vulkaan. Halverwege kwamen we erachter dat het toch wel een pittige klim was en hebben Charlotte en Mark zich als nog op een paardje gehezen dat hen naar bovenbracht. Het uitzicht vanaf de kraterrand was echt bijzonder, diep beneden in de krater zag je de flinke stoomwolken omhoog dampen en de zwavellucht (rotte eieren) was niet mis! Na de Bromo zijn we gelijk doorgegaan richting Bali, deze reis was ook een lange en erg uitputtende, mede omdat de hele 10 uur durende busreis keihard constant hele foute Indonesische clips werd uitgezonden met dezelfde foute mensen!

 

Bali

Omdat we pas laat aan zouden komen op Bali hadden we vast een hotel gereserveerd. Tegen 21.30 uur kwamen we aan bij het hotel in Seminyak, we zagen al aan de winkeltjes in de omgeving dat dit een erg duur deel van Bali was, we wisten niet of we hier wel lang wilden blijven. 's Avonds zijn Mark en Jochem nog even wat gaan eten en kwamen ze erachter dat Indonesië toch ook nog aardig wat ladyboy's kent. Toen Mark en Jochem de volgende ochtend heel vroeg ook nog ruw uit hun slaap werden verstoord door een gospelbandje dat achter ons hotel begon te spelen was de maat vol. We hebben onze koffers gepakt en zijn naar Kuta gegaan.

Ons nieuwe hotel was echt een verbetering ten opzichte van het vorige. Kuta heeft ook allerlei leuke betaalbare winkels en er is van alles te doen. Om even helemaal bij te komen van het reizen hebben Ine en Charlotte zich laten verwennen bij een Spa, je herkent ze niet meer terug. Kuta is het drukke en meest toeristische deel van Bali, erg leuk als je van drukte, winkelen en uitgaan houdt, maar Bali heeft eigenlijk nog wel meer te beiden. Daarom zijn we na een paar dagen Kuta naar Ubud gegaan.

Ubud is weer heel ander deel van Bali dan Kuta. Ubud ligt tussen de rijstvelden en is echt een kunst- en cultuur dorpje. In Ubud ligt het 'sacred monkey sanctuary', dat is bebost gebiedje waar een tempel in ligt en waar de apen de baas zijn... Bij de ingang van het park kon je bananen kopen voor de apen en dat hebben we dan ook gedaan. Het bleek al gauw dat als de apen eenmaal doorhadden dat je bananen had, ze je niet lieten gaan voor ze een banaan kregen. Van alle kanten komen ze er aan en ze klimmen zo in je broek of jurk naar boven om bij je hand met de banaan te komen. Jochem heeft hier erg veel vrienden gemaakt, zowel apen als mensen, hij heeft heel veel bananen gekocht en uitgedeeld.

De volgende dag hebben we een scootertje gehuurd en zijn we de omgeving van Ubud gaan verkennen, onderweg kwamen we langs een straat waar ontzettend veel houtsnijwerk werd verkocht. Er stonden echt reusachtige beelden van draken, komodo's enz... Echt heel mooi. Natuurlijk hebben we allemaal even wat souveniertjes gekocht.

 

Gili Trawangan

Van Ubud zijn we doorgereisd naar het (snorkel)paradijs: de Gili-eilanden. Weer was het een erg lange reisdag, met verschillende irritante lui die je geld uit de zak willen kloppen. Het ergst was het toen we in Lombok op de plek aankwamen vanwaar onze boot zou gaan naar Gili Trawangan. Het stikte er van de mannetjes die je koffer wel voor je willen dragen, zelfs als je zei dat je dat zelf wilt doen, proberen ze de koffer nog uit je handen te rukken. Een ander trucje was dat ze zeiden dat op Gili een klamboe echt noodzakelijk is, er zouden veel Dengue en Malaria-gevallen zijn. We waren wel een beetje argwanend, maar in de Lonely Planet stond ook dat een klamboe aan te raden was (meestal erg betrouwbare infromatie). We zijn daarom maar meegegaan naar een winkeltje en na keihard afdingen hebben we toch maar twee klamboes gekocht. Daarna moesten we volgens dat mannetjes ook muggenspul kopen, toen we zeiden dat we dat al hadden zei hij dat muggenolie uit andere landen op een of andere manier niet op Gili werkt (jaja, geloof je het zelf). Nouja, de klamboes hadden we al betaald. Op Gili aangekomen, bleek er al snel niets van het verhaal te kloppen. Zo gaat dat hier nou eenmaal...

 

Gili is weer een paradijsje in Azië: helderblauwe zee, witte stranden, mooie restaurantjes en overal lieve katjes :) Ook fijn is dat doordat Gili Trawangan zo klein is, hier geen auto's en motorbikes rijden en iedereen heel relaxed is. De laatste paar dagen van onze reis hebben we dan ook echt genoten van deze plek. We hebben elke dag lekker gegeten en zijn ook nog weer een paar keer wezen snorkelen. Van alle plekken waar we gesnorkeld hebben was dit toch wel de mooiste, al moeten we zeggen dat die andere plekken ook supermooi waren! Zelfs een paar meter van de kust hebben we nog zeeschildpadden gezien en weer allerlei verschillende mooie, grote en kleine vissen, teveel om op te noemen. Omdat Mark verslaafd is geraakt aan het snorkelen is hij later nog een keer alleen op pad geweest op zoek naar een hele grote zeeschildpad die we tot nu toe alleen wat verder en dieper de zee in hebben gezien. Net toen hij dacht niks te vinden zat er een hele grote van wel een meter breed op 4 meter diep koraal eten op z'n dooie gemak. Natuurlijk moest Mark dichtbij komen en heeft 'm aangeraakt, toen hij later wegzwom heeft Mark een tijd heel dichtbij met 'm mee gezwommen. Dat vond Mark heel bijzonder en superleuk!

 

Zoals gewoonlijk vliegt de tijd voorbij als je je vermaakt en zijn we alweer aangekomen op de laatste dag van onze reis, morgen vliegen we alweer naar Nederland. De laatste paar dagen hebben we in Jakarta doorgebracht, een totaal andere wereld vergeleken bij Gili Trawangan.

 

Dit was ons laatste verhaal op ons weblog vanuit Zuidoost Azië, thuis aangekomen volgt er nog een hele verzameling Wistjedatjes.

We willen iedereen bedanken voor jullie steun en jullie reacties in het gastenboek, dat vonden we ontzettend leuk! Bedankt en tot snel!

 

 

 

 

 

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer